Cécile, 4 januari 1916

Dag zus,

weer een jaar voorbij, weer een nieuw jaar begonnen. Ik wens je het allerbeste toe. Dat je terug naar huis kunt komen bijvoorbeeld, en voor ons allemaal het einde van deze bezetting. Het is niet gemakkelijk, Eléonore, met de dag wordt het moeilijker. Maar we hebben geen keuze.

Hoe heb jij kerst gevierd? En oudejaar? Hier niks speciaals. Niet voor ons tenminste. De Duitsers hebben zich natuurlijk wel laten gaan. Al dat gedoe met hun bomen die ze volhangen, en die wijn en vette worsten die ze naar binnen spelen. En dan die liederen van hen… De jongens van de Broederschool hebben zelfs een kerstconcert moeten gaan geven op kasteel Cortewalle, bij de officieren (dat is daar nu een officiersmess, de graaf en de gravin moesten het eens weten!) Ik weet niet wat ik daarvan moet denken. Van dat concert van onze jongens voor die types, bedoel ik. Het voelt zo raar, ook al was ik er zelf niet bij. (Wat ik moet denken van hun verblijf en vooral van hun gedrag op Cortewalle, dat weet ik maar al te goed!)

Maar bon, dat alles is weeral gepasseerd. Weer over tot de orde van de dag. En dat is: werken en zien te overleven zonder die pinhelmen op hun lange tenen te trappen. Morgen ga ik met mama naar de opslagplaats van het Komiteit in de refter van het pensionaat. Tellen wat er nog op voorraad is en wat er bijbesteld moet worden – voor zolang dat nog kan. Benieuwd wat ik daar zal aantreffen.

(Hoe het met mijn lappen- en stropoppetjes is afgelopen? Wat denk je…)

Liefhebbende groeten,

Cécile

2 comments

  1. Beste Cécile,
    Honderd jaar later werd deze scène (optreden koor Broederschool) opnieuw gespeeld op het kasteel .Natuurlijk op een ludieke manier, maar dat was ook de bedoeling in uw tijd. De Duitsers hebben het bij jullie niet begrepen, maar in 2015 genoot het publiek zeker van deze act.
    Voor jullie is het leven natuurlijk bittere ernst. Blijf moed houden ! Wij, nu in 2016, zijn fier op wat jullie honderd jaar geleden gedaan hebben voor de bevolking !

    1. Beste Ernest,

      ik kan u niet genoeg bedanken voor al die vele en mooie woorden van steun die we van u mogen ontvangen.
      (En wat een raar idee, honderd jaar later…)

      Van harte,
      Cécile

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s