Daniël Frans Struyf, 1 en 4 augustus 1914

1 augustus 1914

België trekt ten oorlog: iedereen gemobiliseerd

Rond middernacht word ik bruusk uit mijn slaap gewekt. In de verte hoor ik onafgebroken tromgeroffel, de dorpsklokken luiden onophoudelijk alsof mijn dorp Burcht in brand staat. Plots verschijnt er een politieman en veldwachter voor mijn deur. Zij overhandigen mij het bevel tot mobilisatie. Bij het ochtendkrieken dien ik mij aan te melden voor militaire dienstplicht.
Buiten op straat speelt zich een aandoenlijk tafereel af. Mannen en vrouwen, half naakt en wenend, omhelzen elkaar, kleine kinderen hangen aan de rokken van hun moeder, wenend en krijsend zonder te beseffen wat er allemaal gebeurt. Ook het gezicht van mijn geliefde echtgenote is helemaal bedroefd. Ik druk haar tegen mij aan, spreek haar lieve woorden van troost en vraag om mijn uniform klaar te leggen.
Na een moeilijk afscheid vertrek ik om vier uur ’s ochtends te Burcht en kom omstreeks 11 uur in Namen aan. Daar aangekomen, breng ik meteen een bezoek aan mijn schoonzuster en schrijf met haast enkele woorden aan mijn vrouw om haar mijn goede aankomst in Namen te melden. Hierna begeef ik mij naar het kwartier waar onze compagnie zal slapen. Met vierentwintig man worden wij op een klein zolderkamertje ondergebracht. Omdat de veldkeuken nog niet is ingericht moeten we zelf op zoek naar eten en drank. Ik breng de rest van de avond door bij mijn schoonzus en keer om 11 uur ’s avonds naar mijn logement terug. Met al mijn kleren aan, gooi ik mij op het stro. Afgemat en uitgeput val ik in een loodzware slaap.

4 augustus 1914

Alea jacta est – de teerling is geworpen

“De teerling is geworpen.” Duitsland heeft het neutrale België de oorlog verklaard en is ons heilige vaderland binnengevallen. Nabij Luik bulderen de vijandige kanonnen met een oorverdovend geluid. Zullen wij, het kleine Belgenland, overwinnen of worden wij verpletterd onder de akelige soldatenlaars van de Duitse agressor? Ik weet het echt niet.
Met volle moed en zonder oponthoud alsof wij met onze inspanningen het oorlogsverloop kunnen keren, werken wij vandaag aan de brug van Wépion. De burgers van Namen complimenteren onze werkzaamheden en zeggen dat het in versterking gebrachte Namen weldra onneembaar zal zijn. In Luik vechten onze kameraden met de moed der leeuwen en bieden zij heftige weerstand tegen de Duitse vijand. Wij zullen de Duitsers laten bloeden!

 

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s