Cécile, 19 juni 1917

Remi, waar ben je? Ben je overgeplaatst? Ben je nog op je boerderij? Laat me snel iets weten, want deze onzekerheid is een marteling. Het is het zoveelste bewijs dat ze nog erger zijn dan een zotte wind, die Duitsers; ze veranderen van gedachten van het ene moment op het andere. Wat vind je bijvoorbeeld hiervan: opeens is het verboden om Duitse soldaten boter en eieren te verkopen. Een landbouwer die weigert om die zaken te verkopen aan een mof, is dus opeens NIET meer strafbaar. Hij is strafbaar als hij wél boter en eieren verkoopt. Wie kan daar nu nog aan uit?! Het is een idee van de heer Mühler, die zo te zien Prasse vervangen heeft. Nog zo’n geniaal idee: persoonlijke bezittingen van gesneuvelde soldaten van het Duitsvijandelijke leger (het Belgische dus) moeten ingeleverd worden bij de Etappenkommandantur. Het gaat om medailles, soldatenboekjes, andere persoonlijke nalatenschappen, zaken die de achtergebleven familie net zoveel troost bieden. Gemeen, noem ik dat. Ook de boetes zijn hardvochtig: 3000 Mark en tot 3 maanden gevangenisstraf. Voor wat troost. Voor wat balsem op de wonde. En dan verschieten ze ervan dat we hen niet groeten met onze breedste glimlach als zij met hun laarzen voorbij komen dreunen. Mijn breedste glimlach bewaar ik voor jou, Remi. Voor het moment dat we elkaar weerzien. Door mijn tranen heen zal ik zo breed lachen als mijn mond me toestaat. Laat dat moment vlug aanbreken. Meer verlang ik niet.

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s