Dag Eléonore,

vandaag heeft mama me meegenomen naar het Nieuw Geestelijk Hof, hier in de Kloosterstraat. De zusters hebben in hun klooster een bakkerij ingericht. Elke dag worden daar 2800 koeken gebakken voor alle schoolkinderen van Beveren en ook nog brood voor de 130 kinderen van de schoolkolonie (daar zou ik een volgende keer graag eens mee naar toe gaan).

Ik ben ook in huize Clippeleyr geweest, aan de Kasteeldreef, waar twee jaar geleden nog een nieuwe school is gebouwd. Dat hebben de zusters aan het Komiteit afgestaan, en elke dag wordt daar een stevig maal bereid voor 300 zwakke kinderen van de parochie. Elke dag om vier uur in de namiddag komen die daar eten. Ik heb hen gezien. Er waren echt uitgehongerde scharminkels bij, met botten die door hun vel staken en vodden die eromheen hingen. Maar zo waren ze niet allemaal. Er waren ook heel nette kinderen bij, met propere kleertjes en een voornaam gezichtje onder keurig gekamde haren.  “Soms valt er eentje zomaar van zijn bank,” zei een van de zusters. “Van flauwte. Als je thuis één liter karnemelk, een paar sneetjes brood en twee patatten moet verdelen onder acht kinderen eet geen van hen zijn buikje vol. Zelfs niet als je die patat met schil en al opeet.” Ik wist niet dat het bij sommigen zo slecht gesteld was, Eléonore. Je had hen dan ook moeten zien schrokken. Het getik van hun lepels tegen hun borden, hun gesmak – het klinkt misschien gek, maar het deed me goed. Weet je: we moeten ervoor zorgen dat ze een mooi Sinterklaasfeest krijgen, en een nog mooier Kerstfeest. (Ik ben trouwens eens benieuwd of kardinaal Mercier weer zo’n brief gaat schrijven als vorig jaar.) Is dat niet het minste wat we kunnen doen? Ik heb al enkele ideeën, ik moet ze nog voorleggen aan mama en Elfriede. Ze zullen er wel mee akkoord gaan, denk ik. Hoe zouden ze er nou tegen kunnen zijn? Hoe het ook zij: ik houd je op de hoogte!

Je zus, die vol plannen zit.

Dag zus,

weet je nog dat ik schreef dat ik meer wilde doen dan enkel tabellen invullen en brieven sorteren? Ik heb mama gevraagd of ik mee mocht helpen bij de soepbedeling. Je zou dat soms eens moeten zien, zo’n soepbedeling! Misschien mag ik volgende keer mee naar de zusters van het Nieuw Geestelijk Hof, hier bij ons in de straat. Op één voorwaarde: dat er niet net een epidemie is uitgebroken, tyfus of mazelen, zoals eerder dit jaar. Toen sloten de scholen zelfs om de besmetting in te dijken. In armere wijken vallen er dan dikwijls heel wat slachtoffers, zelfs doden, vooral kinderen. Mama is zo bang dat ik ook ziek zou worden. Zelfs de moffen zijn er bang voor, voor die uitbraken van besmettelijke ziektes. Daarom kwamen ze aanzetten met verplichte inentingen tegen de pokken. Maar bijna niemand vertrouwde het. “Gif, dat spuiten ze onze kinderen in, ja!” Hoe dan ook: ik kijk al enorm uit naar al die dankbare gezichtjes van die doetjes als ze hun kom soep en hun koek krijgen!

Voorlopig zit ik dus nog tussen de papieren. Ik heb net een kopie van een brief aan de Duitse gouverneur onder ogen gekregen, over de situatie in Melsele. Daar zijn 180 werklozen, en 130 noodlijdende gezinnen. De maandelijkse uitgaven aan werklozen en noodlijdenden bedraagt momenteel 500 frank, evenveel als wat de gemeente in juni heeft uitbetaald aan werklozen voor de werken die ze uitgevoerd hebben. In oktober was dat laatste bedrag al gestegen tot 2500 frank. We kunnen nochtans wat bijverdienen (contant of in bonnen). Blijkbaar zamelen de pinhelmen eikels, kastanjes en beukennoten in; voor die laatste krijg je zelfs 45 Mark per 100 kilo! Om het rotten tegen te gaan, moet je wel zo snel mogelijk laten weten hoeveel je zult inzamelen; dan krijg je de nodige instructies. Waar halen ze het toch?!

O ja, voor ik het vergeet: Marie-Jeanne (die ken je nog wel, hè?) is bevallen van een flinke dochter. Ze heeft haar Elisabeth genoemd. Mooi van haar, niet? Heel wat minder mooi is hoe sommige andere vrouwen zich gedragen. Tot ’s avond laat zitten die met de pinhelmen te pintelieren en te flikflooien. Nee, Eléonore, niet bij iedereen brengt de oorlog het beste in de mensen naar boven. Hoe zit dat bij jullie, daar achter het front? Kon je het me maar laten weten.

Je zus, die vol verwachting uitkijkt naar haar aanstaande soepbedeling.

http://www.kidscam.be (De Groote Oorlog door Kinderogen, Brussel. In de Soep)